Właściwa nazwa obiektu to dom strzelecki. Po wojnie był tu dom kultury Rafako i wtedy też przylgnęło miano pałacyk myśliwski, choć nigdy dom ten funkcji tej nie spełniał. O jego historii przeczytaj w notce Pawła Newerli, autora mającej się wkrótce ukazać Historii Raciborza i jego dzielnic.

Bractwo strzeleckie, przenosząc się z terenu obecnego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji, nabyło tereny na łąkach rzeźniczych przy dzisiejszej ulicy Łąkowej. Urządzono tam nowoczesną strzelnicę, a w 1896 roku wybudowano bardzo obszerny dom strzelecki, do którego w 1911 roku dobudowano jeszcze dużą salę. Był to największy lokal Raciborza. Mógł ugościć aż 2000 osób. Okres recesji gospodarczej końca lat 20. przyczynił się do zmniejszenia roli raciborskiego bractwa kurkowego. Skurczyły się także możliwości finansowe. Dlatego zdecydowano się na sprzedanie większości terenu przy ul. Łąkowej na rzecz Alter Turn-Verein (Stary Związek Gimnastyczny), założonego w 1861 roku. Związek Gimnastyczny urządził tu m.in. nowoczesną bieżnię. Narodowi socjaliści w krótkim czasie spowodowali unifikację licznie działających związków i stowarzyszeń. Członków bractwa kurkowego zaszeregowano do różnych nazistowskich organizacji paramilitarnych. Majątek bractwa przejął fiskus III Rzeszy.

Od czerwca 1945 roku tereny strzelnicy i domu wykorzystywano jako miejsce internowania. Przebywali tam Niemcy przewidziani do wysiedlenia. Później urządzono tu dom kultury Rafako. Obecnie spółka odnawia obiekt, gdzie będzie hotelik i sale konferencyjne. Na terenach strzelnicy i sąsiadującego stadionu sportowego zbudowano fabrykę. Po wielu latach w jej sąsiedztwie urządzono strzelnicę sportową. Strzelnica zakładowa służy dziś także reaktywowanemu Raciborskiego Kurkowemu Bractwu Strzeleckiego, które urządza na niej królewskie strzelania. Racibórz znów więc, co roku ma swojego króla kurkowego.

Fot. waw